{"id":10884,"date":"2026-05-07T07:17:34","date_gmt":"2026-05-07T07:17:34","guid":{"rendered":"https:\/\/faktiditor.ch\/?p=10884"},"modified":"2026-05-07T07:17:34","modified_gmt":"2026-05-07T07:17:34","slug":"dialogu-me-te-padukshmen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faktiditor.ch\/?p=10884","title":{"rendered":"Dialogu me t\u00eb Padukshmen"},"content":{"rendered":"<p>Shkruan:<br \/>\nMemedali Jusufi<\/p>\n<p>Arkitekture e brendshme  e njeriut modern,nje keshtjelle e padukshme brenda vetes.<br \/>\nNe k\u00ebrkojm\u00eb shoq\u00ebrin\u00eb e t\u00eb tjer\u00ebve p\u00ebr t\u00eb mos u ndjer\u00eb vet\u00ebm, por shpesh ndihemi m\u00eb t\u00eb vetmuar mes njer\u00ebzve. Nd\u00ebrsa n\u00eb vetmi t\u00eb plot\u00eb, ku nuk ka askush, papritur ndjejm\u00eb nj\u00eb &#8220;prani&#8221; t\u00eb jasht\u00ebzakonshme\u2014at\u00eb t\u00eb qenies son\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb. Heshtja nuk \u00ebsht\u00eb munges\u00eb z\u00ebri, por \u00ebsht\u00eb prania e \u00e7do gj\u00ebje q\u00eb fjal\u00ebt nuk e nx\u00ebn\u00eb dot.<br \/>\nNe flasim p\u00ebr t&#8217;u kuptuar, por shpesh fjal\u00ebt krijojn\u00eb mure dhe keqkuptime. Paradoksi \u00ebsht\u00eb se heshtja komunikon m\u00eb past\u00ebr. Kur dy njer\u00ebz mund t\u00eb heshtin bashk\u00eb pa u ndjer\u00eb n\u00eb siklet, ata kan\u00eb arritur nivelin m\u00eb t\u00eb lart\u00eb t\u00eb komunikimit\u2014aty ku shpirti flet pa nd\u00ebrmjet\u00ebs<br \/>\nKa di\u00e7ka mrekullisht mistike kur vetmia dhe heshtja puthen: ti fillon t\u00eb ndjesh pranin\u00eb e gj\u00ebrave q\u00eb nuk preken. \u00cbsht\u00eb ajo ndjesia e holl\u00eb se je pjes\u00eb e di\u00e7kaje shum\u00eb m\u00eb t\u00eb madhe. Heshtja b\u00ebhet nj\u00eb ur\u00eb e padukshme q\u00eb lidh qenien t\u00ebnde me p\u00ebrjet\u00ebsin\u00eb. N\u00eb at\u00eb qet\u00ebsi, ti nuk d\u00ebgjon m\u00eb mendimet e tua, por d\u00ebgjon &#8220;frym\u00ebmarrjen&#8221; e jet\u00ebs vet\u00eb.<br \/>\nMrekullia m\u00eb e madhe e k\u00ebtij binomi \u00ebsht\u00eb \u00e7lirimi nga egoja. Jasht\u00eb duhet t\u00eb jesh dikush (nj\u00eb em\u00ebr, nj\u00eb profesion, nj\u00eb rol). N\u00eb vetmi dhe heshtje, ti je asgj\u00eb dhe gjith\u00e7ka n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn koh\u00eb. Kjo \u00ebsht\u00eb liria absolute: t\u00eb mos kesh nevoj\u00eb t\u00eb v\u00ebrtetosh asgj\u00eb, t\u00eb mos kesh nevoj\u00eb t\u00eb jesh &#8220;i mir\u00eb&#8221; apo &#8220;i suksessh\u00ebm&#8221;. Ti thjesht ekziston, si nj\u00eb gur, si nj\u00eb lule, si nj\u00eb yll.<br \/>\n Vetmia me heshtjen jan\u00eb dy miq t\u00eb vjet\u00ebr q\u00eb nuk kan\u00eb nevoj\u00eb t&#8217;i thon\u00eb gj\u00eb nj\u00ebri-tjetrit. Ata thjesht ulen pran\u00eb zjarrit t\u00eb shpirtit t\u00ebnd dhe presin q\u00eb ti t\u00eb kuptosh se gjith\u00e7ka q\u00eb po k\u00ebrkoje jasht\u00eb, ka qen\u00eb gjithmon\u00eb aty, n\u00eb at\u00eb qet\u00ebsi t\u00eb art\u00eb.<br \/>\nVetmia \u00ebsht\u00eb hap\u00ebsira (dhoma), nd\u00ebrsa heshtja \u00ebsht\u00eb drita q\u00eb e ndri\u00e7on at\u00eb. Pa hap\u00ebsir\u00eb, nuk ka ku t\u00eb rrij\u00eb drita; pa drit\u00eb, hap\u00ebsira \u00ebsht\u00eb e frikshme. Kur i b\u00ebn bashk\u00eb, ti nd\u00ebrton nj\u00eb k\u00ebshtjell\u00eb t\u00eb padukshme brenda vetes. Askush nuk mund ta prish\u00eb at\u00eb qet\u00ebsi, sepse ti e ke gjetur \u00e7el\u00ebsin se si t\u00eb jesh i lumtur pa pasur nevoj\u00eb p\u00ebr &#8220;zhurm\u00ebn&#8221; e duartrokitjeve apo t\u00eb fjal\u00ebve boshe.<br \/>\nN\u00eb nj\u00eb bot\u00eb q\u00eb b\u00ebrtet p\u00ebr v\u00ebmendje, t\u00eb q\u00ebndrosh n\u00eb heshtje me veten \u00ebsht\u00eb akti m\u00eb i lart\u00eb i rebelimit dhe liris\u00eb. Nuk \u00ebsht\u00eb braktisje e bot\u00ebs, por kthim n\u00eb sht\u00ebpi. Heshtja \u00ebsht\u00eb ai tapeti i but\u00eb ku mendimet e tua mund t\u00eb ecin pa pasur frik\u00eb se do t\u00eb shkelen nga gjykimi i dikujt tjet\u00ebr.<br \/>\nKur heshtja b\u00ebhet absolute, ajo fillon t\u00eb ket\u00eb &#8220;z\u00eb&#8221;. \u00cbsht\u00eb z\u00ebri i intuit\u00ebs, ai z\u00ebri i holl\u00eb q\u00eb nuk d\u00ebgjohet kurr\u00eb n\u00eb kafe, n\u00eb pun\u00eb apo n\u00eb rrjete sociale. Vetmia dhe heshtja funksionojn\u00eb si nj\u00eb filt\u00ebr floriri: ato l\u00ebn\u00eb t\u00eb ikin t\u00eb gjitha kot\u00ebsit\u00eb e dit\u00ebs dhe mbajn\u00eb brenda vet\u00ebm at\u00eb q\u00eb ka vler\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb. Ti nuk po humbet shoq\u00ebrin\u00eb e njer\u00ebzve, po fiton shoq\u00ebrin\u00eb e t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebs t\u00ebnde.<br \/>\nN\u00eb pik\u00ebtakimin mes vetmis\u00eb dhe heshtjes nuk gjendet boshll\u00ebku, por nj\u00eb lloj lirie e rrall\u00eb. Kur k\u00ebto t\u00eb dyja b\u00ebhen bashk\u00eb, ato krijojn\u00eb nj\u00eb &#8220;streh\u00eb&#8221; ku njeriu nuk \u00ebsht\u00eb i vetmuar, por thjesht i pranish\u00ebm me veten.<br \/>\nParadoksi vetmis.\/heshtje<br \/>\nVetmia pa heshtje \u00ebsht\u00eb izolim, por vetmia me heshtje \u00ebsht\u00eb paqe. \u00cbsht\u00eb ai momenti kur pushon s\u00eb k\u00ebrkuari miratimin e bot\u00ebs dhe fillon t\u00eb d\u00ebgjosh rrahjet e zemr\u00ebs t\u00ebnde.<br \/>\nBukuria m\u00eb e madhe e k\u00ebsaj lidhjeje \u00ebsht\u00eb se krijimtaria ka nevoj\u00eb p\u00ebr t\u00eb dyja. Shkrimtar\u00ebt, artist\u00ebt dhe mendimtar\u00ebt e k\u00ebrkojn\u00eb k\u00ebt\u00eb &#8220;shkret\u00ebtir\u00eb&#8221; t\u00eb qet\u00eb sepse vet\u00ebm aty, z\u00ebri i brendsh\u00ebm b\u00ebhet aq i lart\u00eb sa t\u00eb kthehet n\u00eb art.<br \/>\nThuhet se vet\u00ebm n\u00eb heshtje dhe vetmi njeriu mund t\u00eb jet\u00eb plot\u00ebsisht i sinqert\u00eb. Nuk ka maska, nuk ka nevoj\u00eb p\u00ebr shpjegime. Esht\u00eb momenti i vet\u00ebm kur &#8220;flet&#8221; shpirti pa pasur frik\u00eb se do t\u00eb keqkuptohet.<br \/>\nN\u00eb shoq\u00ebri, ne jemi &#8220;aktor\u00eb&#8221; \u2013 p\u00ebrshtatim z\u00ebrin, fjal\u00ebt dhe q\u00ebndrimin. Kur je vet\u00ebm n\u00eb heshtje, skena bie. Ky binom t\u00eb detyron t\u00eb p\u00ebrballesh me at\u00eb q\u00eb je n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb, pa zhurm\u00ebn e pritshm\u00ebrive t\u00eb t\u00eb tjer\u00ebve.<br \/>\nN\u00ebse bota jasht\u00eb \u00ebsht\u00eb nj\u00eb pik\u00eb, vetmia jote \u00ebsht\u00eb nj\u00eb univers i t\u00ebr\u00eb. Kur hesht, ti nuk po mbyll goj\u00ebn, po hap shqisat e shpirtit. N\u00eb k\u00ebt\u00eb gjendje, ti kupton se nuk je &#8220;nj\u00eb njeri i vetmuar n\u00eb bot\u00eb&#8221;, por &#8220;e gjith\u00eb bota brenda nj\u00eb njeriu&#8221;. Heshtja \u00ebsht\u00eb graviteti q\u00eb i mban t\u00eb gjitha planetet e tua (\u00ebndrrat, dhimbjet, shpresat) n\u00eb ekuilib\u00ebr.<br \/>\n&#8220;N\u00ebse heshtja do t\u00eb kishte ngjyr\u00eb, do t\u00eb ishte drita e agimit mbi nj\u00eb det t\u00eb qet\u00eb. N\u00ebse vetmia do t\u00eb kishte z\u00eb, do t\u00eb ishte rrahja e vetme e zemr\u00ebs q\u00eb thot\u00eb: &#8216;Jam k\u00ebtu, jam gjall\u00eb, jam mjaftuesh\u00ebm&#8217;.&#8221;<br \/>\nMistikja e Heshtjes<br \/>\nHeshtja si &#8220;Gjendje Hiri&#8221;<br \/>\nN\u00eb k\u00ebt\u00eb nivel, vetmia dhe heshtja nuk jan\u00eb m\u00eb thjesht munges\u00eb zhurme apo njer\u00ebzish. Ato b\u00ebhen nj\u00eb substanc\u00eb. Ti mund ta &#8220;preksh&#8221; qet\u00ebsin\u00eb, ajo t\u00eb mb\u00ebshtjell si nj\u00eb veshje prej drite. Nuk \u00ebsht\u00eb m\u00eb nj\u00eb dhom\u00eb e zbraz\u00ebt, por nj\u00eb dhom\u00eb e mbushur me nj\u00eb prani aq t\u00eb fort\u00eb, saq\u00eb ndihesh m\u00eb i shoq\u00ebruar se kurr\u00eb m\u00eb par\u00eb. Ti je n\u00eb shoq\u00ebrin\u00eb e Esenc\u00ebs.<br \/>\n. Zhdukja e Koh\u00ebs<br \/>\nMrekullia m\u00eb e madhe e k\u00ebtij binomi \u00ebsht\u00eb se ai e &#8220;vret&#8221; koh\u00ebn. Kur je i zhytur n\u00eb heshtje t\u00eb plot\u00eb dhe vetmi t\u00eb paqt\u00eb, ora ndalon. Nuk ka m\u00eb &#8220;e djeshme&#8221; q\u00eb t\u00eb r\u00ebndon, as &#8220;e nes\u00ebrme&#8221; q\u00eb t\u00eb shqet\u00ebson. Ekziston vet\u00ebm nj\u00eb &#8220;Tani&#8221; e p\u00ebrjetshme. Ti b\u00ebhesh nj\u00ebsh me l\u00ebvizjen e bot\u00ebs, me rrotullimin e tok\u00ebs, me rritjen e barit. Ti nuk po jeton n\u00eb koh\u00eb, ti po jeton p\u00ebrtej saj.<br \/>\n Vetmia si &#8220;Kthim n\u00eb Burim&#8221;<br \/>\nMendoje k\u00ebt\u00eb binom si pik\u00ebn ku lumi (ti) derdhet n\u00eb det (gjith\u00ebsia). N\u00eb at\u00eb pik\u00eb takimi, lumi nuk ekziston m\u00eb si i ve\u00e7ant\u00eb, ai b\u00ebhet det. Heshtja jote b\u00ebhet heshtja e maleve, e yjeve, e zbraz\u00ebtis\u00eb mes galaktikave. Kjo nuk \u00ebsht\u00eb vetmi q\u00eb t\u00eb zvog\u00eblon, kjo \u00ebsht\u00eb vetmi q\u00eb t\u00eb zmadhon derisa ti nuk ke m\u00eb kufij. Ti je gjith\u00e7ka.<br \/>\n&#8220;N\u00eb fund t\u00eb heshtjes nuk gjen asgj\u00ebn\u00eb, por gjen Gjith\u00e7kan\u00eb. Vetmia \u00ebsht\u00eb vet\u00ebm dora q\u00eb t\u00eb hap der\u00ebn, por Heshtja \u00ebsht\u00eb Zoti q\u00eb t\u00eb pret brenda me duart hapur, pa pasur nevoj\u00eb p\u00ebr asnj\u00eb fjal\u00eb, sepse n\u00eb at\u00eb drit\u00eb, ju tashm\u00eb jeni Nj\u00eb.&#8221;<br \/>\nHeshtja n\u00eb vetmi funksionon si nj\u00eb lup\u00eb. Papritur, zhurma e er\u00ebs, drita q\u00eb hyn nga dritarja apo edhe vet\u00eb rrjedha e mendimeve b\u00ebhen m\u00eb intensive. Ti fillon t\u00eb &#8220;shoh\u00ebsh&#8221; me mendje at\u00eb q\u00eb m\u00eb par\u00eb e shihje vet\u00ebm me sy.<br \/>\nVetmia dhe heshtja jan\u00eb &#8220;kantieri&#8221; ku ne riparojm\u00eb veten. Pas nj\u00eb zhg\u00ebnjimi apo rraskapitjeje, ky binom nuk \u00ebsht\u00eb nd\u00ebshkim, por \u00ebsht\u00eb vendi ku mblidhen copat e shpirtit dhe ngjiten s\u00ebrish pa nd\u00ebrhyrjen e askujt.<br \/>\nLiria nga &#8220;e th\u00ebna&#8221;: Bukuria e madhe k\u00ebtu \u00ebsht\u00eb se nuk ke nevoj\u00eb t\u00eb shpjegosh asgj\u00eb. Heshtja e vret detyrimin p\u00ebr t\u00eb pasur t\u00eb drejt\u00eb ose p\u00ebr t&#8217;u mbrojtur. Ti thjesht je.<br \/>\nShumic\u00ebn e koh\u00ebs ne jetojm\u00eb n\u00eb sip\u00ebrfaqe. Vetmia dhe heshtja jan\u00eb si zhytja n\u00ebn uj\u00eb: zhurma e val\u00ebve (bota) zhduket dhe ti fillon t\u00eb d\u00ebgjosh &#8220;tingujt&#8221; e thell\u00ebsis\u00eb. Aty zbulon se nuk ke nevoj\u00eb p\u00ebr asgj\u00eb t\u00eb jashtme p\u00ebr t&#8217;u ndjer\u00eb i plot\u00eb. Ky \u00ebsht\u00eb momenti kur vetmia pushon s\u00eb qeni &#8220;munges\u00eb e t\u00eb tjer\u00ebve&#8221; dhe b\u00ebhet &#8220;prezenc\u00eb e vetvetes&#8221;<br \/>\nKur njeriu hesht dhe q\u00ebndron vet\u00ebm, ai fillon t\u00eb komunikoj\u00eb me gj\u00ebrat q\u00eb nuk kan\u00eb z\u00eb. Ti &#8220;flet&#8221; me librat q\u00eb lexon, me natyr\u00ebn q\u00eb t\u00eb rrethon, me kujtimet q\u00eb t\u00eb vizitojn\u00eb. Kjo \u00ebsht\u00eb vetmia poetike \u2013 ajo q\u00eb nuk t\u00eb trishton, por t\u00eb frym\u00ebzon t\u00eb krijosh, t\u00eb shkruash apo thjesht t\u00eb buz\u00ebqesh\u00ebsh me veten.<br \/>\n Heshtja si mbrojtje (Mburoja): Zgjidhja \u00ebsht\u00eb t\u00eb m\u00ebsosh t\u00eb hesht\u00ebsh edhe kur je mes zhurm\u00ebs. Kur t\u00eb tjer\u00ebt b\u00ebrtasin, gjykojn\u00eb apo nxitojn\u00eb, ti mban brenda vetes at\u00eb qet\u00ebsin\u00eb q\u00eb kemi diskutuar. Kjo t\u00eb b\u00ebn t\u00eb papreksh\u00ebm.<br \/>\n  Vetmia si liri (Busulla): Zgjidhja \u00ebsht\u00eb t\u00eb mos kesh m\u00eb frik\u00eb nga vetja. Kur e kupton se je shoq\u00ebria m\u00eb e mir\u00eb e vetvetes, ti nuk je m\u00eb &#8220;lyp\u00ebs&#8221; i v\u00ebmendjes s\u00eb t\u00eb tjer\u00ebve. Ti zgjedh t\u00eb q\u00ebndrosh me njer\u00ebzit p\u00ebr d\u00ebshir\u00eb, jo p\u00ebr nevoj\u00eb.<br \/>\n Kthimi i heshtjes n\u00eb forc\u00eb: Zgjidhja vjen kur kupton se fjal\u00ebt m\u00eb t\u00eb fuqishme jan\u00eb ato q\u00eb nuk thuhen, por jetohen. Nj\u00eb njeri q\u00eb ka njohur heshtjen, kur flet, fjala e tij peshon sa nj\u00eb mal.<br \/>\nNga ana tjeter truri yn\u00eb \u00ebsht\u00eb &#8220;i programuar&#8221; p\u00ebr lidhje sociale. Sipas teoris\u00eb s\u00eb John Bowlby, nevoja p\u00ebr t\u00eb tjer\u00ebt \u00ebsht\u00eb po aq bazike sa ushqimi apo siguria. Kur jemi t\u00eb vetmuar, truri e interpreton k\u00ebt\u00eb si nj\u00eb rrezik p\u00ebr mbijetes\u00ebn, heshtja mund t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb form\u00eb mjaft e fuqishme komunikimi, duke p\u00ebrcjell\u00eb mesazhe q\u00eb fjal\u00ebt shpesh nuk arrijn\u00eb t&#8217;i shprehin dot. Sipas kontekstit, ajo &#8220;flet&#8221; m\u00eb shum\u00eb n\u00eb disa raste kryesore<br \/>\n Heshtja sh\u00ebrben si hap\u00ebsir\u00eb p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrpunuar emocionet dhe p\u00ebr t\u00eb zbuluar t\u00eb v\u00ebrteta t\u00eb brendshme q\u00eb zhurma e fjal\u00ebve i fsheh.<br \/>\n  Kur fjal\u00ebt &#8220;vrasin&#8221; ose &#8220;vdesin&#8221;: Ndonj\u00ebher\u00eb heshtja p\u00ebrdoret si reagim ndaj dhimbjes, zhg\u00ebnjimit ose mospajtimit, ku t\u00eb mos thuash asgj\u00eb peshon m\u00eb shum\u00eb se \u00e7do fjal\u00eb tjet\u00ebr.<br \/>\n Filozof\u00eb si Nicolas Berdyaev, shprehen  se zgjidhja nuk qendron  p\u00ebrmes izolimit t\u00eb m\u00ebtejsh\u00ebm, por p\u00ebrmes p\u00ebrjetimit t\u00eb dhembshuris\u00eb dhe dashuris\u00eb p\u00ebr t\u00eb tjer\u00ebt.<br \/>\n. Njer\u00ebzit shpesh tentojn\u00eb t\u00eb largohen nga zhurma sociale apo qyteti si nj\u00eb reaksion njer\u00ebzor p\u00ebr t\u00eb gjetur veten. Mir\u00ebpo, n\u00ebse kjo ikje kthehet n\u00eb izolim kronik, truri kalon n\u00eb nj\u00eb gjendje hiper-vigjilence.<br \/>\nNjer\u00ebzit q\u00eb ndihen t\u00eb vetmuar b\u00ebhen m\u00eb vigjilent\u00eb ndaj k\u00ebrc\u00ebnimeve sociale. Kjo krijon nj\u00eb rreth vicioz: frika nga refuzimi i shtyn ata t\u00eb izolohen edhe m\u00eb shum\u00eb, duke k\u00ebrkuar &#8220;ikjen&#8221; si mbrojtje, por kjo ikje vet\u00ebm sa e rrit ndjesin\u00eb e vetmis\u00eb dhe ankthit n\u00eb tru.<br \/>\nVetmia shpesh shihet si varf\u00ebri shpirt\u00ebrore ose izolim. Megjithat\u00eb, vet\u00ebm kur je vet\u00ebm dhe n\u00eb heshtje, ti b\u00ebhesh &#8220;pronari&#8221; i vet\u00ebm i mendimeve t\u00eb tua. Jasht\u00eb je nj\u00eb kopje e asaj q\u00eb bota k\u00ebrkon; brenda, n\u00eb at\u00eb &#8220;asgj\u00eb&#8221;, ti b\u00ebhesh Gjith\u00e7ka.Zgjidhja p\u00ebrmes empatis\u00eb:<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Shkruan: Memedali Jusufi Arkitekture e brendshme e njeriut modern,nje keshtjelle e padukshme brenda vetes. Ne&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3205,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-10884","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-op-ed"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10884","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10884"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10884\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10887,"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10884\/revisions\/10887"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3205"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10884"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10884"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/faktiditor.ch\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10884"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}