Konstituimi i Kuvendit të Republikës së Kosovës është përballur me një ngërç të ri politik, kësaj
here lidhur me pamundësinë për zgjedhjen e nënkryetarëve të Kuvendit. Partia Demokratike e
Kosovës ka propozuar Vlora Çitakun si kandidaten e saj për postin e nënkryetares, mirëpo kjo
kandidaturë nuk është mbështetur nga Lëvizja Vetëvendosje, e cila ka refuzuar ta votojë dhe ka
kërkuar nga PDK-ja që të propozojë një emër tjetër, me arsyetimin se Çitaku nuk është e
pranueshme për shumicën parlamentare.
Kjo situatë ngre një sërë pikëpyetjesh mbi dinamikat aktuale politike dhe raportet ndërmjet
pozitës dhe opozitës në Kosovë. A kemi të bëjmë thjesht me një kundërshtim ndaj një figure të
caktuar politike, apo kjo është pjesë e një strategjie më të gjerë të Lëvizjes Vetëvendosje dhe
kryeministrit Albin Kurti për të ushtruar ndikim mbi mënyrën se si opozita përfaqësohet në
institucionet e vendit?
Një pyetje tjetër, edhe më e rëndësishme, lidhet me precedentët politikë. A po përsëritet ndaj
PDK-së një qasje e ngjashme me atë që Vetëvendosje ka ndjekur në raport me Lidhjen
Demokratike të Kosovës, duke shfrytëzuar përplasjet institucionale për të thelluar tensionet
dhe përçarjet brenda një subjekti opozitar?
A rrezikon PDK-ja të përjetojë një proces të ngjashëm me atë të LDK-së, nëse detyrohet të
zëvendësojë Vlora Çitakun si emër për nënkryetare të Kuvendit? A mund të shndërrohet kjo
përplasje institucionale në një konflikt të brendshëm politik, duke krijuar tensione ndërmjet
strukturave, figurave dhe grupeve të ndryshme brenda partisë?
Në të dyja rastet, vendimi i PDK-së do të tregojë nëse opozita është e gatshme të përballet me
Vetëvendosjen në mënyrë të unifikuar apo nëse presioni politik do të nisë të prodhojë çarje të
reja brenda saj.
admin7