By admin7 
Hristijan Mickoski dhe Albin Kurti sot për shumë shqiptarë janë simbol i një kontrasti të madh politik dhe emocional. Njëra palë, sipas perceptimit të shumë shqiptarëve në Maqedoni të Veriut, ndërtoi narrativën politike mbi sulmet ndaj shqiptarëve, duke premtuar “vendosje në vend” dhe duke krijuar klimë mosbesimi e tensioni ndëretnik. Ndërsa pala tjetër shihej si zë i shqiptarëve dhe mbrojtës i interesave të tyre kudo në rajon.
Prandaj, takimi dhe afrimi politik mes tyre për shumë njerëz nuk u përjetua si akt normal diplomatik, por si zhgënjim i thellë politik dhe moral. Sidomos kur shqiptarët në vend ndihen të prekur nga debatet për gjuhën, simbolikën, përfaqësimin dhe të drejtat kolektive. Në këtë kontekst, çdo fotografi, deklaratë apo bashkëpunim me pushtetin aktual lexohet emocionalisht dhe politikisht.
Megjithatë, politika shpesh funksionon mbi interesa personale dhe grupore, aleanca dhe kalkulime strategjike, jo gjithmonë mbi pritjet emocionale të qytetarëve. Kjo nuk e zbeh të drejtën e qytetarëve për të kritikuar, për të shprehur zhgënjim apo për të kërkuar më shumë dinjitet dhe kujdes ndaj ndjenjave të shqiptarëve në vend.
Një gjë mbetet e rëndësishme: kritika politike mund të jetë e fortë, por pa rënë në gjuhë urrejtjeje ndaj popujve. Shqiptarët dhe maqedonasit janë të dënuar të jetojnë bashkë në të njëjtin shtet dhe stabiliteti ndërtohet vetëm mbi respekt reciprok, barazi dhe dialog.