Pas gati tri dekadash burg për një vrasje makabre, Christa Pike pritej të bëhej gruaja e parë e ekzekutuar në Tennessee në 200 vjet. Por procedura nuk përfundoi me vdekjen e saj.
50-vjeçarja mbijetoi pasi iu dhanë dy doza pentobarbitali, ilaçi i përdorur për injeksionet vdekjeprurëse. Ajo qëndroi në spital për më shumë se një javë, përpara se të kthehej në një burg të sigurisë së lartë. E ardhmja e saj mbetet e paqartë.
Mbijetesa e Pike pas kësaj tentative ekzekutimi konsiderohet e paprecedentë. Autoritetet pezulluan ekzekutimet në Tennessee, ndërsa rasti riktheu diskutimet për sigurinë, besueshmërinë dhe humanizmin e dënimit me vdekje.
Një muaj më vonë, Pike foli për herë të parë publikisht për dhimbjet fizike dhe psikologjike që, sipas saj, vazhdojnë. Kjo është rrjedha e ngjarjeve, nga vrasja për të cilën u dënua, te përpjekjet ligjore dhe ekzekutimi i dështuar.
Ekzekutimi i dështuar dhe e ardhmja e Pike
30 tetor: Në deklaratat e para publike pas tentativës së ekzekutimit në Tennessee, Christa Pike tregoi se ishte “e përgatitur të vdiste”. Në vend të kësaj, tha ajo, u zgjua e vetme në spital, e çorientuar dhe me dhimbje.
Sipas deklaratës së bërë publike nga avokatët, gjatë muajit të fundit ajo kishte kaluar pjesën më të madhe të kohës e izoluar në repartin mjekësor të burgut, pa kontakte me njerëz të tjerë.
Pike tha se edhe vetë izolimi i shkaktonte dhimbje. Ajo kujtoi se kishte kaluar 28 vjet në izolim dhe se shumë nga përjetimet e tanishme i ngjanin asaj periudhe.
Po atë ditë, mbrojtësit e saj i kërkuan urgjentisht gjykatës t’i jepte fund qëndrimit të saj pa afat në izolim në infermierinë e burgut. Ata përmendën marrëveshjen e vitit 2024 me shtetin, përmes së cilës kishte përfunduar izolimi i Pike në korridorin e vdekjes dhe asaj i ishte lejuar të punonte e të shoqërohej me gra të tjera të burgosura.
Gjithashtu më 30 tetor, guvernatori i Tennessee-t, Bill Lee, emëroi Christopher Hansen komisioner të përkohshëm të Departamentit të Korrektimeve. Emërimi pasoi largimin, në fillim të muajit, të Frank Strada-s. Hansen drejton aktualisht operacionet e departamentit që lidhen me lirimin me kusht dhe mbikëqyrjen e personave në liri me kusht.
22 tetor: Avokati Randy Spivey tha se pjesëtarë të ekipit të ekzekutimit kishin paralajmëruar për dëmtim ose çarje të mundshme të disa venave të Pike gjatë përpjekjeve për të vendosur linjat intravenoze në krahë. Ai paraqiti në gjykatë një dokument me përshkrimin e hollësishëm të procedurës.
13 tetor: Departamenti i Komunikimeve të Emergjencave në Nashville i tha CNN se, pas telefonatës në 911 nga burgu i sigurisë së lartë, kishte vepruar sipas procedurave standarde.
Autoritetet thanë se ekipet e emergjencës u nisën për në zonën pranë burgut, ndërkohë që operatorët kërkonin të konfirmonin çfarë po ndodhte. Telefonuesit nga burgu duhet të japin një kod verifikimi, një masë kundër thirrjeve të rreme dhe përpjekjeve për arratisje. Sipas zyrtarëve, ky kod nuk ishte dhënë.
12 tetor: Regjistrimet zanore dhe transkriptet e telefonatave në 911, të siguruara nga Associated Press, treguan se ndihma mjekësore për Pike ishte vonuar. Sipas tyre, shkaku ishte konfuzioni dhe keqkomunikimi mes ekipeve të emergjencës dhe autoriteteve të burgut.
10 tetor: Pike doli nga spitali dhe u kthye në burg.
Avokatët thanë se ajo kishte pësuar traumë të rëndë psikologjike nga tmerri dhe dhimbja e përjetuar teksa besonte se po vdiste. Ata shtuan se mund të nevojiteshin muaj për të kuptuar nëse kishte dëmtime të përhershme të aftësive njohëse.
Nëse vlerësohet mendërisht e aftë për të marrë pjesë në procesin gjyqësor, mbrojtja mund të pretendojë se një ekzekutim i dytë do të cenonte mbrojtjen kushtetuese ndaj gjykimit ose ndëshkimit dy herë për të njëjtën vepër penale.
7 tetor: Më shumë se një javë pas procedurës së dështuar, avokatët e Pike shkuan në një gjykatë të Nashville-t për të nisur kundërshtimin ligjor ndaj një tentative tjetër ekzekutimi. Nuk dihet nëse Tennessee do ta provojë sërish. Kjo mund të përcaktohet nga gjykata ose nga një ndërhyrje e guvernatorit.
6 tetor: Pike u përmend në spital. Avokatët e cilësuan rikuperimin e saj të paprecedentë nga pikëpamja mjekësore. Sipas tyre, prognoza ishte ende e paqartë dhe pritej një periudhë e gjatë shërimi.
3 tetor: Guvernatori Bill Lee njoftoi se Frank Strada, komisioneri i Departamentit të Korrektimeve, do të largohej së shpejti nga posti.
Strada ishte vendosur në krye të departamentit më pak se tre vjet më parë, me detyrën për të reformuar sistemin e ekzekutimeve në Tennessee mes shqetësimeve të vazhdueshme për zbatimin e dënimit me vdekje. Gjatë drejtimit të tij, kjo ishte tentativa e dytë e dështuar e ekzekutimit.
1 tetor: Ekzekutimi i ardhshëm në Tennessee u pezullua. Guvernatori urdhëroi një hetim të pavarur për mënyrën se si Departamenti i Korrektimeve kishte përgatitur dhe kryer tentativën e ekzekutimit të Pike.
30 shtator: Injeksioni vdekjeprurës nuk e vrau Pike dhe ajo u dërgua pa ndjenja në një spital pranë Nashville-t.
Departamenti i Korrektimeve i Tennessee-t tha se kishte zbatuar protokollin standard. Ai parashikonte edhe një injeksion të dytë me pentobarbital nëse i burgosuri mbijetonte pas të parit, por nuk përcaktonte çfarë duhej bërë në rast se dështonte edhe doza e dytë.
Sipas avokatëve, problemet me vendosjen e linjave intravenoze mund të kenë bërë që ilaçi të përfundonte në indet e trupit, në vend që të hynte në qarkullimin e gjakut.
Ngjarjet e natës së 30 shtatorit, sipas dëshmitarëve dhe dokumenteve të publikuara:
18:41: Përfaqësuesit e mediave dhe zyrtarët hynë në dhomën e caktuar për të vëzhguar ekzekutimin.
19:26: Grila e dritares drejt dhomës së ekzekutimit u hap për herë të parë. Në fjalët e saj të fundit, Pike tha se do të largohej nga bota ashtu siç kishte jetuar pjesën më të madhe të jetës: me dashuri. Pas kësaj, nisën t’i jepeshin ilaçet e ekzekutimit.
Avokatët thanë se ekipi pati vështirësi në vendosjen e linjave intravenoze: sigurimi i aksesit në venat e saj zgjati rreth një orë dhe u përdorën afërsisht 10 gjilpëra.
19:34: Pike tha se e ndiente krahun sikur do t’i shpërthente, por vazhdonte të ishte e vetëdijshme. Në minutat që pasuan, dëshmitarët thanë se ajo fliste, merrte frymë, rënkonte dhe gërhiste.
19:46: Grilat u mbyllën. Një dëshmitar nga mediat e interpretoi këtë si momentin e dhënies së dozës së dytë të pentobarbitalit, sipas protokollit të Tennessee-t. Avokatët konfirmuan më vonë se doza e dytë ishte administruar.
19:49: Grilat u hapën përsëri.
20:05: Pike dukej se humbi vetëdijen. Grilat u mbyllën, ndërsa dëshmitarët vijonin të dëgjonin frymëmarrjen e saj të rënduar.
20:15: Nga Pike vazhdonin të dëgjoheshin tinguj. Avokati i saj i kërkoi personelit të burgut ta ndalte ekzekutimin. Ai u shoqërua në një dhomë tjetër dhe telefonoi pjesëtarët e tjerë të ekipit ligjor për të kërkuar ndihmë në ndërprerjen e procedurës.
Rreth orës 20:40: Sipas Departamentit të Komunikimeve të Emergjencave në Nashville, nga burgu i sigurisë së lartë u bë një telefonatë në 911 për ndihmë mjekësore.
20:50: Randy Spivey, i cili ishte në dhomën e dëshmitarëve, u njoftua se një ambulancë ishte nisur drejt burgut.
20:53: Në institucionin e sigurisë së lartë Riverbend në Nashville, mikrofoni i dhomës së ekzekutimit u fik dhe dëshmitarët dolën nga zona e vëzhgimit.
Pike u transportua në spital pa ndjenja. Rasti u bë një nga dështimet më të pazakonta të një ekzekutimi me injeksion vdekjeprurës.
Apelimet para ekzekutimit
Më herët, më 30 shtator, Gjykata Supreme e Shteteve të Bashkuara rrëzoi vendimin e një gjykate apeli që e kishte pezulluar ekzekutimin vetëm një orë përpara nisjes së tij.
Gjykata e apelit donte të shqyrtonte nëse pretendimet e Pike se ishte abuzuar seksualisht gjatë fëmijërisë ishin vlerësuar plotësisht para dhënies së dënimit me vdekje.
Gjatë viteve të burgimit, avokatët u përpoqën disa herë të siguronin zbutjen e dënimit. Ata paraqitën edhe një kërkesë zyrtare për falje, duke vënë në dukje se Pike ishte 18 vjeçe kur ndodhi vrasja në vitin 1995.
Mbrojtja kishte ngritur gjithashtu shqetësime për historinë e saj shëndetësore dhe vështirësitë që mund të paraqiste gjetja e venave për linjat intravenoze.
Vrasja dhe dënimi me vdekje
Mars 1996: Në moshën 20-vjeçare, Christa Pike u bë një nga gratë më të reja të dënuara me vdekje. Në atë kohë, ajo ishte personi më i ri në korridorin e vdekjes në Tennessee.
Janar 1995: Pike, atëherë 18 vjeçe, dhe i dashuri i saj e joshën Colleen Slemmer, 19 vjeçe, drejt një vendi të izoluar larg kampusit. Të dyja vajzat ishin shoqe në programin e trajnimit profesional Job Corps. Sipas një vendimi të Gjykatës Supreme të Tennessee-t, ata e torturuan dhe e vranë Slemmer duke e goditur dhe therur.
I dashuri i Pike u dënua më pas për përfshirje në vrasje.
Vrasja tërhoqi vëmendje të madhe për shkak të hollësive tronditëse të bëra publike, mes tyre gdhendja e një simboli satanik në trupin e viktimës.
May Martinez, nëna e Colleen Slemmer, e ka kujtuar vajzën e saj si të sjellshme, të kujdesshme dhe plot pasion. Ajo i ka treguar Associated Press se Colleen i pëlqenin shumë kompjuterët dhe se shpesh i ndërtonte e i çmontonte së bashku me bashkëshortin e saj.
Sipas Martinez, Colleen u besonte të gjithëve dhe pikërisht kjo e bëri të pambrojtur.
Pas ekzekutimit të dështuar dhe komplikacioneve të rënda shëndetësore, çështja e Pike mbetet në duart e drejtësisë amerikane. Ende nuk është përcaktuar nëse autoritetet e Tennessee-t do të përpiqen ta zbatojnë sërish dënimin me vdekje.
admin5